HET EINDMYSTERIE

De weg van de mens is eindig. De ladder daalt af naar het dodenrijk. Wat zal er zijn als wij er niet meer zijn.

Het verhaal vervolgt zich in de ‘doodsplint’. Eerst smal, daarna verwijdend. Langs alle zwartheid wat stipjes kleur. Stipjes hoop.

Zeven panelen zigzaggend onder de kap. Als een geboortekanaal naar een nieuwe werkelijkheid. Van donker naar licht.

Eerst mannelijk en vrouwelijk elk gescheiden op hun eigen paneel, daarna naar elkaar toe bewegend, zij reiken naar elkaar, voegen zich.

Wat gescheiden was zoekt eenheid, heelheid. Terugkeer naar de bron van het leven.

Het uiteengespatte licht voegt zich ineen tot wit licht. Een dragende hand.

God rustte en keek naar alles wat Hij gemaakt had en zag dat het zeer goed was.

We zijn als de vuurvliegjes op de stille wand. We ontvangen licht en geven het door. Kwetsbaar, even op de tocht en het vervliegt. Alles van waarde is weerloos.